[ ::: ♥Keep_Mailing♥ ::: ]™ જિંદગીમાં ક્યારેય પોતાની પ્રેમિકા સમક્ષ લાગણીનો એકરાર (Gujarati)

Please use http://translate.google.com/ to translate this article to Language of your choice. એક ચેહરા હૈ જો આંખો મેં બસા રહતા હૈ, ઇક તસવ્વુર હૈ જો તન્હા નહીં હોને દેતા! ડૉ. શરદ ઠાકર     વીસ-બાવીસ વર્ષ પહેલાંની ઘટના. બપોરનો સમય. ત્રણ વાગ્યા હશે. હું ભરપેટ ભોજન આરોગીને કુંભકર્ણને મોળો પાડી દે તેવી ગાઢ નીંદરમાં પોઢ્યો હતો. ત્યાં મારા કાનની સાવ નજીક મૂકેલો લેન્ડલાઇન ફોન ગાજી ઊઠ્યો. અર્ધબેહોશીની અવસ્થામાં જ મારો હાથ રિફ્લેક્સલી ફોનના ડબલા તરફ લંબાયો. રિસીવર અડધું-પડધું કાન પર ગોઠવાયું. અને મારા ગળામાંથી એવો અવાજ બહાર નીકળ્યો જેવો કોઈ લાંબા ભૂંગળામાંથી પસાર થઈને બહાર પડે! 'તમે જાણો છો? પ્રેમમાં પડેલા કોઈ પણ પુરુષ માટે સૌથી મોટો વસવસો શું હોઈ શકે? જિંદગીમાં ક્યારેય પોતાની પ્રેમિકા સમક્ષ લાગણીનો એકરાર ન કરી શકાયો એ વાતનો!' 'બોલો, શું છે?' મેં પૂછ્યું. 'સર, તમે જ ડૉ. શરદ ઠાકર? આજની પૂર્તિમાં જે વાર્તા આવી છે એના અનુસંધાનમાં મારે...' 'કઈ પૂર્તિ? કઈ વાર્તા?' 'સર, આવું કેમ પૂછો છો?' 'રણમાં ખીલ્યું ગુલાબ'માં તમે આજે ચિરાયુપ્રસાદની પ્રેમકથા... હવે જ મારી ઊંઘ પૂરેપૂરી ઊડી. હું ભાનમાં આવ્યો. મને યાદ આવ્યું કે આજે રવિવાર. ચિરાયુપ્રસાદ પણ યાદ આવી ગયા. અને એમની પ્રેમકથા પણ. મેં હવે નોર્મલ ટોનમાં વાત કરવાનું શરૂ કર્યું, 'તમે કોણ?' 'હું ચિત્રાંગદા. નામ લાંબું છે એટલે બધાં મને...' 'ચિત્રા કહીને બોલાવે છે, એમ જ ને?' 'હા, પણ તમને કેવી રીતે ખબર પડી ગઈ, સર?' મારે એને શું કહેવું? ચાર અક્ષરના નામમાંથી બે અક્ષરનું કરવું હોય તો 'ચિત્રા' જ થાય ને, કંઈ 'ગદા' થોડું થતું હશે? સ્ત્રીઓ કેટલી ભોળી હોય છે, નહીં? ચિત્રા નામની ભોળી સ્ત્રી વધારે કંઈ બોલે એટલી વારમાં મેં મનમાં ને મનમાં ચિરાયુપ્રસાદની લવસ્ટોરીને તાજી કરી લીધી. ચિરાયુપ્રસાદ એકાદ મહિના પહેલાં રાજકોટથી મને મળવા માટે આવ્યા હતા. પંચોતેર વર્ષની ઉંમર. ધોતિયું, ઝભ્ભો, બંડી અને મોરારજીભાઈ દેસાઈની ટોપી જેવી ટોપીમાં એ ખરેખર ભવ્ય અને પ્રભાવશાળી લાગતા હતા. મેં એમને યથોચિત આદર આપીને બેસાડ્યા. એમણે તરત મુદ્દો પકડ્યો, 'હું ખાલી તમને મળવા માટે નથી આવ્યો, પણ મારી પ્રેમકથા કહી સંભળાવવા આવ્યો છું. મારી ઇચ્છા અને વિનંતી છે કે તમે મારી લવસ્ટોરી તમારી કૉલમમાં લખો.' પંચોતેર વર્ષના વૃદ્ધ પુરુષ પોતાની પ્રેમકથા લઈને મારી પાસે આવે એ વાતની મારે મન નવાઈ ન હતી, કારણ કે દક્ષિણ ગુજરાતનાં એક ચોર્યાશી વર્ષનાં વૃદ્ધા પણ આવી જ પ્રેમકથા લઈને મારી પાસે આવેલાં, પણ મને નવાઈ એ વાતની લાગી હતી કે ચિરાયુપ્રસાદ માત્ર પોતાની લવસ્ટોરી કહેવા માટે નહોતા આવ્યા, એમની ઇચ્છા એ જાહેર કરવાની પણ હતી. મને યાદ છે કે મેં એમની વાત જે-તે સમયે મારી કૉલમમાં આલેખી પણ હતી. એટલે આખી વાત હું 'રિપીટ' નહીં કરું, પણ એ કથા વાંચ્યાં પછી ચિત્રાંગદા નામની સ્ત્રીનો ભરબપોરે ફોન આવ્યો એનું પૂર્વસંધાન જાણવા પૂરતું હું ચિરાયુપ્રસાદની વાતનું 'રીપ્લે' કરું છું. ચિરાયુપ્રસાદ જ્યારે સત્તર વર્ષના હતા ત્યારે કૉલેજના પ્રથમ વર્ષમાં એક છોકરીના પ્રેમમાં ગિરફતાર થઈ ગયા. 'પ્રેમમાં પડ્યા એટલે?' મેં એમને પૂછ્યું હતું. 'એટલે તમે સમજો છો એવું અમારી વચ્ચે કશું જ થયું ન હતું. નહીં કોઈ ચિઠ્ઠી-ચપાટી, નહીં ખાનગી મુલાકાતો, નહીં કોઈ સ્પર્શનો વહેવાર. બસ, મને એ ગમી ગઈ અને...' 'એને તમે ગમી ગયા!' 'મને કેવી રીતે ખબર પડે? અમે ક્યારેય વાત કરી જ ન હતી, પણ એની નજરમાં મારા પ્રત્યે જે ભાવ ઊમટતો હતો એ જોઈને મને લાગે છે કે કદાચ એ પણ મને ચાહતી હોવી જોઈએ.' ચિરાયુપ્રસાદની વાત સાંભળીને મને આજથી વીસ વર્ષ પહેલાં પણ હસવું આવી ગયું હતું. આ કેવો પ્રેમ? આ કેવો જમાનો? આ કેવું રૂઢિચુસ્ત વાતાવરણ કે એક પ્રેમી પોતાની પ્રેમિકાને એટલું પણ ન કહી શકે કે, 'તું મને ગમે છે, હું તને ચાહું છું.' બસ, આ જ કામ માટે ચિરાયુપ્રસાદ મને મળવા આવ્યા હતા. એમણે મને કહ્યું, 'ભાઈ, મારી સત્તર વર્ષની વયે એક વાર એ છોકરીની સાડીનો પાલવ મને અડકી ગયો હતો. અને હું ઘાયલ થઈ ગયો હતો. રાત-દિવસ એના જ વિચારો આવતા હતા. એ તો પછી બીજા શહેરમાં ચાલી ગઈ. એના પપ્પાની ટ્રાન્સફર થઈ ગઈ એટલે, પણ હું મારો પ્રેમ જીવનભર બીજા કોઈ સરનામા પર ટ્રાન્સફર ન કરી શક્યો.' 'કાકા, જે થઈ ગયું તે થઈ ગયું!' હવે તમે શું ઇચ્છો છો? શા માટે મારી પાસે એ દાયકાઓ જૂની વાત લખાવવાનું કહો છો?' 'મારે એની પાસેથી કંઈ જોઈતું નથી. કોને ખબર એ ક્યાં હશે? જીવતી હશે કે પછી...? જીવતી હશે તોપણ મારી જેમ જ એ પણ પંચોતેરની થઈ ગઈ હશે. મારા ઘરમાં પણ વહુવારુઓ છે, પૌત્રો છે, પૌત્રીઓ છે. એટલે અમે મળી શકીએ એવું તો સપનામાં પણ હું વિચારતો નથી.' 'તો પછી શા માટે તમે સ્ટોરી લખાવવાની જીદ?' 'એક જ કારણ છે, ભાઈ! એક જ કારણ છે. તમને નહીં સમજાય. મને પણ અત્યારે સમજાય છે. કહીં દઉં?' 'હા, કહી દો.' 'તમે જાણો છો? પ્રેમમાં પડેલા કોઈ પણ પુરુષ માટે સૌથી મોટી કમનસીબી, અફસોસ કે વસવસો શું હોઈ શકે? જિંદગીમાં ક્યારેય પોતાની પ્રેમિકા સમક્ષ લાગણીનો એકરાર ન કરી શકાયો એ વાતનો! હું મૃત્યુ પામું તે પહેલાં એને જણાવવા માગું છું કે હું એને ચાહતો હતો. અત્યારે પણ ચાહું છું. રૂબરૂમાં ન કહી શક્યો તો શું થયું? તમારી કૉલમ દ્વારા મારા હૃદયની લાગણી મારે એનાં સુધી પહોંચાડવી છે, પછી ભલેને બીજા જ દિવસે મોત.' ચિરાયુપ્રસાદ તો એમનું હૃદય મારી પાસે ઠાલવીને પાછા રાજકોટ ભેગા થઈ ગયા, પણ મારી પાસે અનેક પ્રશ્નાર્થો મૂકતા ગયા. એમની પ્રેમિકા (જો હયાત હોય તો) આ ઉંમરે દીકરાનાં સંતાનોને રમાડતી હશે? કે એને છાપાં વાંચવાનો સમય પણ મળતો હશે? જો એ અખબાર વાંચતી હોય તો પણ મારી કૉલમ વાંચતી જ હશે એની શી ખાતરી? કદાચ એ વાંચતી હોય તો પણ મને કેવી રીતે જાણ થશે કે તેણે આ ખાસ એપિસોડ વાંચ્યો છે કે નહીં? અને વાંચીને એ સમજી જશે કે ચિરાયુપ્રસાદ જેને પ્રેમ કરતા હતા તે છોકરી એ પોતે જ? તમામ પ્રશ્નોને એક કોર હડસેલીને મેં એ વાર્તા લખી નાખી. રવિવારની પૂર્તિમાં પ્રગટ પણ થઈ ગઈ. લગભગ દસેક વાગે એક અજાણી સ્ત્રીનો ફોન પણ આવી ગયો. કંપતો અવાજ, મર્યાદાપૂર્ણ વાક્યો અને આ ઉંમરે પણ સંસ્કારી સ્ત્રીને શોભે તેવી લજ્જા, 'ભાઈ, આજની સ્ટોરી મેં વાંચી લીધી. જો ચિરાયુ તમને બીજી વાર મળે તો કહેજો કે એના હૈયાની વાત યોગ્ય વ્યક્તિ સુધી પહોંચી ગઈ છે. હવે એ જ્યારે આ જગત છોડીને જાય, ત્યારે સુખેથી જાય! અને હા, એને ખાસ કહેજો કે હું પણ એને...' તમે કલ્પના નહીં કરી શકો કે એ દિવસે હું કેટલો ખુશ થયો હોઈશ! છ-છ દાયકાથી એકબીજાથી દૂર રહીને, એકમેક માટે ઝૂરતાં રહેલાં બે વયોવૃદ્ધ પ્રેમીજનો વચ્ચે એક સેતુ બનવા જેટલું સદ્્ભાગ્ય મને સાંપડ્યું હતું એ વાતનો હરખ ખરેખર અવર્ણનીય હતો. એ હરખમાં ને હરખમાં હું બે રોટલી વધારે જમીને બપોરે ઘસઘસાટ ઊંઘી ગયો. ત્યાં આ ચિત્રાંગદાએ ફોન કરીને મને જગાડી દીધો. 'બોલો, ચિત્રાબહેન! આજની વાર્તાના સંદર્ભમાં તમારે શું કહેવું છે?' મેં પૂછ્યું. 'સર, મારી વાત પણ ચિરાયુપ્રસાદની વાત જેવી જ છે. ફરક એટલો જ કે અમારા કિસ્સામાં પ્રેમીને ખબર નથી કે હું એને પ્રેમ કરતી હતી. અત્યારે હું ત્રીસ વર્ષની છું. પરણેલી છું. જ્યારે કુંવારી હતી ત્યારે પોળમાં રહેતી હતી. મારા પપ્પાના ઘરની સામે જ એક છોકરો રહેતો હતો. એ ક્રિકેટ ફાંકડું રમતો હતો. એના ચોક્કા અને છક્કા જોઈને હું એની પાછળ પાગલ થઈ ગઈ હતી, પણ ક્યારેય એને કહેવાની મારી હિંમત ન ચાલી કે હું એને ચાહતી હતી.' 'તો હવે કહી દો. હું કંઈ વારંવાર એક જ પ્રકારની સ્ટોરી ન લખી શકું.' 'હું ક્યાં એવું કહું છું? હું તો માત્ર એટલું જ કહું છું કે તમે ફોન કરીને એને જણાવો કે આ નામવાળી સ્ત્રી આજે પણ તને એટલો જ પ્રેમ કરે છે જે યુવાનીમાં કરતી હતી.' ચિત્રાએ મને એ યુવાનનું નામ જણાવ્યું. હું ચોંકી ગયો, એ યુવાન તો ગુજરાતનો ખૂબ સફળ અને જાણીતો ક્રિકેટર હતો. ગુજરાત તરફથી રણજી ટ્રોફીમાં પણ એ રમી રહ્યો હતો. એક સમયે એણે ટીમના કેપ્ટનની જવાબદારી પણ સુંદર રીતે નિભાવી હતી. ચિત્રાંગદા આવા સ્માર્ટ, ફાંકડા ફટકાબાજના પ્રેમમાં પડી જાય તે વાતમાં આશ્ચર્ય પામવા જેવું ન હતું. 'હું પ્રયત્ન કરીશ, ચિત્રા. પાક્કું વચન નહીં આપું. એ પણ મેરિડ છે. હું નથી ઇચ્છતો કે એનું મન તારી તરફ ખેંચાય.' મેં કાચું-પાકું કમિટમેન્ટ આપ્યું.' ભરબપોરે હું એણે આપેલો ફોન નંબર ક્યાં ટપકાવું? પથારીમાં એક જાણીતા કવિનો કાવ્યસંગ્રહ પડ્યો હતો એમાં છેલ્લા પૃષ્ઠ પર મેં ચિત્રાંગદાનો ફોન નંબર નોંધી લીધો. 'તમે મારો ફોન નંબર નોંધી લો. એને નંબર આપીને કહેજો કે જિંદગીમાં ક્યારેક મને કોન્ટેક્ટ કરે. મારે એની પાસેથી કશું જ જોઈતું નથી. માત્ર એટલું જ કહેજો એને કે જ્યારે મારા મૃત્યુના સમાચાર મળે ત્યારે એ સ્મશાનમાં જરૂર આવે. ભલે બધા ત્યાં ઊભા હોય, પણ મારા મૃતદેહને અગ્નિદાહ તો એ જ આપે! એ મને જીવનભર ઠારી તો ન શક્યો, પણ અંત સમયે બાળી તો શકે ને? હું સંતોષ સાથે જઈશ.' ચિત્રાંગદાએ ડૂસકાં સાથે ફોન પૂરો કર્યો. ભરબપોરે હું એણે આપેલો ફોન નંબર ક્યાં ટપકાવું? પથારીમાં એક જાણીતા કવિનો કાવ્યસંગ્રહ પડ્યો હતો એમાં છેલ્લા પૃષ્ઠ પર મેં ચિત્રાંગદાનો ફોન નંબર નોંધી લીધો. પછી એ પુસ્તક ખોવાઈ ગયું. હમણાં બે દિવસ પહેલાં એ પાછું જડ્યું. નંબર હજી પણ એવો ને એવો જ વાંચી શકાય છે. શું કરું? પેલા ક્રિકેટરને ફોન કરીને ચિત્રાંગદાનો નંબર આપું? કે ન આપું?

--
You received this message because you are subscribed to the Google Groups "Keep_Mailing" group.
To unsubscribe from this group and stop receiving emails from it, send an email to keep_mailing+unsubscribe@googlegroups.com.
To post to this group, send email to keep_mailing@googlegroups.com.
Visit this group at https://groups.google.com/group/keep_mailing.
To view this discussion on the web visit https://groups.google.com/d/msgid/keep_mailing/CAH3M5Ou4Qkd57xDPFmg-bVhYKpt29ZtpQ42EVX2fRNHrjg4bJg%40mail.gmail.com.
For more options, visit https://groups.google.com/d/optout.