[ ::: ♥Keep_Mailing♥ ::: ]™ કુખ્યાત કોલગર્લને પ્રાપ્ત થયો પ્રભુનો પવિત્ર કોલ (Gujarati)

Please use http://translate.google.com/ to translate this article to Language of your choice. કુખ્યાત કોલગર્લને પ્રાપ્ત થયો પ્રભુનો પવિત્ર કોલ! વિચારદંગલ: વસંત કામદાર     એની લોબર્ટ એ સેક્સવર્કરોના ઉદ્ધાર અને વિકાસ માટે કામ કરતી જાણીતી આંતરરાષ્ટ્રીય સંસ્થાનાં સ્થાપક છે. તેમણે દેહવ્યાપાર અને સેક્સવર્કરોના જીવન ઉપર અનેક એવોર્ડ જીતનાર દસ્તાવેજી ફિલ્મ બનાવી છે. તેમણે અનેક પુસ્તકો લખ્યા છે જેમાં "ફોલન"ના નામથી જાણીતી તેમની આત્મકથાનો પણ સમાવેશ થાય છે. એ પુસ્તક ઉપરથી ફિલ્મ પણ બની છે. તેમનાં પતિ ઓઝ ફોક્સ સ્ટ્રાઈપરના નામથી જાણીતા એક બેન્ડનાં ગિટારિસ્ટ છે. તેમના લગ્નના પ્રસંગને અમેરિકન ટી.વી. ઉપર બહોળી પ્રસિદ્ધિ આપવામાં આવી હતી. એ પ્રસંગે સાઉથ લાસ વેગાસનાં તમામ દેવળોએ હાજરી આપી હતી. એની લોબર્ટ વિશ્વનાં જુદા જુદા દેશોમાં જઈને દેહવ્યાપારનાં વિવિધ પાસાઓ ઉપર પ્રવચનો પણ આપે છે. સેક્સવર્કરોના ઉદ્ધાર માટે દિવસ-રાત મહેનત કરી રહ્યા છે કારણ કે તેઓ પણ કોઈ એક સમયે કોલગર્લ હતા.   એની લોબર્ટનું બાળપણ અતિશય ક્રૂર વાતાવરણમાં વીત્યું હતું. મા વગરની છોકરી ઉપર તેના પિતા અમાનવીય અત્યાચાર ગુજારતા. પોતાની જે માનસિક યાતનાઓ હતી એ તમામ માટે તેઓ એનીને જવાબદાર ગણતા અને બધો આક્રોશ એની ઉપર ઠાલવતાં હતાં. એનીને જે સમયે પિતાની હૂંફની જરૂર હતી એ સમયે તેને પિતા તરફથી મારઝૂડ અને અવહેલના મળતી હતી.  એની તન અને મનથી ભાંગી ચૂકી હતી. તેને એવું લાગતું હતું કે કોઈ તેને ચાહી શકે એવી કોઈ લાયકાત તેનામાં નથી.   આવી એકલતાની અને ઉપેક્ષાની લાગણી સાથે એનીએ કોલેજ પૂરી કરી એ સાથે પિતા સાથેનાં તેના સંબંધો અતિશય તણાવગ્રસ્ત બની ગયા. આખરે એક દિવસ તેણે ઘર છોડવાનો નિર્ણય કરી લીધો. તેણે એક નાનું મકાન ભાડે રાખી લીધું અને તેમાં તે એકલી રહેવા લાગી. પોતાનું ગુજરાન ચલાવવા માટે નાની-મોટી ત્રણ નોકરીઓ કરતી હતી. જો કે દરેક જગ્યાએ તેને કામનાં પ્રમાણમાં મહેનતાણું ઓછું મળતું હતું એટલે તેને જે પ્રકારની જીવનશૈલી જોઈતી હતી એ પ્રાપ્ત થાય એવી શક્યતા તો નહીંવત્ હતી. તેની ભવ્યતા અને ભોગવિલાસની શોધ તેને કલબો અને પાર્ટીઓ તરફ ખેંચી ગઈ. તે દિવસે નોકરી કરીને રાતની રંગીન પાર્ટીઓમાં દેખાવા લાગી. તેને વાસ્તવમાં એક શ્રીમંત માણસની જરૂર હતી જે તેને લાગણીની સાથે વૈભવ પણ આપી શકે અને તેને લાગતું હતું કે કલબો અને પાર્ટીઓમાં જવાથી તેને એવો માણસ મળી જશે. એક રાત્રે એક કલબમાં કેટલાંક શ્રીમંત નબીરાઓ તેની નજરે ચડયા. તેમણે અતિશય કિંમતી પોશાકો પહેયાંર્ હતાં અને તેમની કારો પણ અતિશય ભવ્ય હતી. તેમણે એની અને તેની બહેનપણીને ડ્રિંક્સની ઓફર કરી. તેણે તરત એ ઓફર સ્વીકારી લીધી. એ શ્રીમંત નબીરાઓ હવાઈ ટાપુઓનાં વતની હતા. એનીએ અને તેની બહેનપણીએ તેમની સાથે સંબંધો જાળવી રાખ્યા. તેઓ ફોન દ્વારા સતત સંપર્કમાં રહેતા હતા.   આખરે એની અને તેની બહેનપણી એક દિવસ હવાઈ ટાપુ ઉપર પહોંચી ગયાં. અહીં તેમના મિત્રોએ તેમને માટે રહેવાની વ્યવસ્થા કરી દીધી હતી. એની અને તેની બહેનપણી અહીંની કલબોની રોનક બની ગયાં. હવે તેઓ ભવ્ય કારોમાં ફરતા હતા. હવાઈ ટાપુઓ ઉપર વસતા શ્રીમંત નબીરાઓની તેઓ પહેલી પસંદ હતાં. તેમને જે જોઈએ એ મળી રહેતું હતું. એની ટૂંક સમયમાં જ હવાઈ ટાપુ ઉપરની જાણીતી કોલગર્લ બની ગઈ.   જો કે આ વૈભવી અને ઐયાશ જીવનની ઝાકઝમાળ વચ્ચે પણ તેને જીવનમાં હજુએ પ્રેમનો અભાવ તો સાલતો જ હતો. તેને ભૌતિક સમૃદ્ધિ તો મળી, પરંતુ નાનપણથી એ જેને માટે ઝૂરતી આવી હતી એ શુદ્ધ અને સાત્વિક પ્રેમની હૂંફ તો ક્યાંય જડતી નહોતી. એક દિવસ તેને ડાન્સિંગ ફ્લોર ઉપર એક જુવાન મળ્યો. એનીને તેની વાતો ઉપર વિશ્વાસ બેઠો. તેને લાગ્યું કે તેને જેવા પ્રેમની ભૂખ છે એવો પ્રેમ તેને એ જુવાન પાસેથી મળી રહેશે અને તે એ જુવાન સાથે એ જ રાત્રે લાસ વેગાસ ઉપડી ગઈ.   જો કે એની એ જુવાન માણસને પારખવામાં થાપ ખાઈ ગઈ હતી. એ માણસને નાણાંની જરૂર હતી અને એની પોતાનું શરીર વેચીને તેની નાણાકીય જરૂરિયાતો પૂરી કરશે એવી એની ગણતરી હતી. સામે પક્ષે એનીને સરસ મજાનું પારિવારિક જીવન જીવવું હતું. એનીને હવે શરીર સાથે ખેલતા પુરુષોની નહીં, પરંતુ વહાલ વરસાવતા બાળકોની જરૂર હતી. પણ પેલા પુરુષે બળજબરીથી તેની દેહવ્યાપાર ચાલુ રખાવ્યો. તેણે પાંચ વર્ષ એનીની દલાલી કરી. એની પાસેથી પૈસા કઢાવવા તે ક્રૂર રીતે મારઝૂડ કરતો. તેણે એકવાર તો એનીનાં નાક, જડબા અને પાંસળી સુદ્ધા તોડી નાંખ્યા. એ ઈજાઓમાંથી બહાર આવતાં એનીને લાંબો સમય લાગ્યો.   એની અતિશય ઘેરા તણાવમાં ગરકાવ થઈ ગઈ. તે કોકેઈન, હેરોઈન અને મારીજૂઆના જેવાં ઘાતક માદક દ્રવ્યોની બંધાણી બની ગઈ. તે રાતોની રાતો જાગ્યા કરતી. જાણે કે એક બેહોશીએ તેનાં જીવન ઉપર અધિકાર જમાવી દીધો હતો. એ હવે સારા નરસાનું વિવેક ભાન ગુમાવી ચૂકી હતી. એ તેનાં શ્રીમંત ગ્રાહકો પાસેથી દેહસુખનાં બદલે શારીરિક યાતનાઓ માંગવા લાગી. તેઓ એકબીજા સાથે પીડાદાયક જાતીય સંબંધો બાંધતા. એ શ્રીમંતો પણ તેમની ઐયાશ અને વૈભવી જિંદગીથી કંટાળ્યા હતા. તેમને પણ જાતીયતાનું આ નવું પીડાદાયક સ્વરૂપ ગમતું હતું. આવા પીડાદાયક સંભોગની એનીના શરીર ઉપર હાનિકારક અસરો થવા લાગી.   એક દિવસ તેનાં શરીર ઉપર નાનું ચાંદુ દેખાયું. તે ડોક્ટરને મળી. તેનાં જુદા જુદા તબીબી રીપોર્ટ થયા. તે કોઈ જીવલેણ રોગનો ભોગ બની ગઈ હતી. આ સમાચાર જાણીને પેલા દલાલે તેને ઘરમાંથી કાઢી મૂકી. જો કે એને ઘરમાંથી કાઢી મૂક્તા પહેલા તેણે તેની પાસેથી તેનાં તમામ પૈસા અને તેની તમામ સંપત્તિ પડાવી લીધી હતી અને એનીને હાથે પગે ઘરમાંથી નીકળવું પડયું હતું.   એનીએ માંડ માંડ પોતાની જીવવાની વ્યવસ્થા ગોઠવી. એનીએ પોતાનું સૌંદર્ય ગુમાવી દીધું. સંપત્તિ ગુમાવી દીધી. સંબંધો ગુમાવી દીધા. તે સંપૂર્ણપણે નિરાધાર હતી. આવી સ્થિતિથી કંટાળીને એક દિવસ તેણે જીવન ટુંકાવી દેવાનો નિર્ણય કર્યો. તેણે ભારે માત્રામાં માદક દ્રવ્યો લઈ લીધા. તેની આંખ સામે અંધારા પથરાવા લાગ્યા. તેનાં ધબકારા અતિશય વધી ગયા. તેનું શરીર જકડાવા લાગ્યું. તે મોતની તદ્દન નજીક પહોંચી ગઈ હતી. તેની આસપાસ શેતાની આકૃતિઓ નાચી રહી હતી. તેણે પોતાની દફનવિધિ થતી જોઈ. તે ભયંકર રીતે ડરી ગઈ હતી.   આવી સ્થિતિમાં તેણે અચાનક પ્રભુને પ્રાર્થના કરી. પ્રભુ મને બચાવી લો…મારે જીવવું છે…મારે મરવું નથી…થોડા સમય પછી તે હોસ્પિટલનાં બીછાને હતી અને ડોક્ટર તેને કહી રહ્યા હતા કે બહેન જો તમને સમયસર સારવાર ન મળી હોત તો તમે મરી ચૂક્યા હોત. એનીને તો ખબર જ નહોતી કે તે ક્યારે બેહોશ થઈ ગઈ અને કોણ તેને હોસ્પિટલમાં લઈ ગયું… તેને માટે તો એ ચમત્કાર જ હતો. એનીનો નવો જન્મ થયો હતો. હવે તેને જે પ્રેમની શોધ હતી એ તેને જડી ગયો હતો. તેને એમ હતું કે દેવળનાં લોકો એક સેક્સવર્કરને નહીં સ્વીકારે…પણ એવું ના બન્યું. એ દેવળમાં ગઈ તો બધાએ ઉમળકાભેર તેને આવકારી અને તેની સાથે બહુ બધી વાતો કરી. તેને હવે નવા સગપણ જડયા હતાં. તેનો રોગ પણ મટી ગયો હતો. હવે તે સેક્સવર્કર નહોતી પરંતુ સેક્સવર્કરોના ઉદ્ધાર માટે ઝઝૂમતી એક સેવિકા હતી.

--
You received this message because you are subscribed to the Google Groups "Keep_Mailing" group.
To unsubscribe from this group and stop receiving emails from it, send an email to keep_mailing+unsubscribe@googlegroups.com.
To post to this group, send email to keep_mailing@googlegroups.com.
Visit this group at https://groups.google.com/group/keep_mailing.
To view this discussion on the web visit https://groups.google.com/d/msgid/keep_mailing/CAH3M5OuO2Q57roir%3D0iATq5Ac-HhpSR1%3D3JSZHjATu0ZAtoGsg%40mail.gmail.com.
For more options, visit https://groups.google.com/d/optout.

[ ::: ♥Keep_Mailing♥ ::: ]™ તાપસીનો તરખાટ (Gujarati)

Please use http://translate.google.com/ to translate this article to Language of your choice. તાપસીનો તરખાટ! શિશિર રામાવત     બોલિવૂડનો બીજી હિરોઈનો ઇર્ષ્યાથી બળી મરે એવો દમામદાર અભિનય તાપસી પન્નુએ 'મનમર્ઝિયાં'માં કર્યો છે. અત્યાર સુધી તાપસી પર પ્રકાશનો શેરડો ખાસ ફેંકાયો નહોતો, પણ આ ફિલ્મ પછી હવે એ એકાએક સૌથી તેજસ્વી ભ્રમણકક્ષામાં મૂકાઈ ગઈ છે.   કલ્પના નહોતી કરી કે તાપસી પન્નુ આટલી જોરદાર એક્ટ્રેસ હશે. 'જબ વી મેટ' ફિલ્મે જે જાદુ કરીના કપૂર માટે અને 'ક્વીન' તેમજ 'તનુ વેડ્સ મનુ'એ જે જાદુ કંગના રનૌત માટે કર્યો હતો એવો જ જાદુ 'મનમર્ઝીયાં' તાપસી પન્નુ માટે કરશે, જો આ ફિલ્મ જેન્યુઇન હિટ ઘોષિત થશે તો.   તાપસીને આપણે આમ તો ઘણા સમયથી મોટી સ્ક્રીન પર જોતા હતા. ઘૂંઘરાળા વાળવાળી પાતળી પરમાર તાપસીની હિન્દી ફિલ્મોમાં એન્ટ્રી તો છેક 2013માં 'ચશ્મે બદ્દૂર' ફિલ્મની રિમેકથી થઈ ચૂકી હતી. ત્યાર બાદ એ 'બેબી' (2014)માં દેખાઈ. અક્ષયકુમારને મેઇન રોલમાં ચમકાવતી આ એક્શન-થ્રિલરમાં તાપસીનો રોલ સાવ ટચૂકડો હતો, તોય એ પોતાની હાજરી નોંધાવી શકી, એ પણ એટલી હદે કે એની ઝીણકી ભુમિકાને પછી ખેંચીને-ફુલાવીને લાંબી-પહોળી કરવામાં આવી અને તેના ફરતે 'નામ શબાના' (2017) નામની આખેઆખી ફિલ્મ બનાવવામાં આવી.   અલબત્ત, એની પહેલાં તાપસીએ આપણા સૌનું સાચા અર્થમાં ધ્યાન અફલાતૂન 'પિન્ક' (2016) ફિલ્મથી ખેંચ્યું હતું. આ કોર્ટરૂમ ડ્રામામાં અમિતાભ બચ્ચન અને તાપસી સહિત ત્રણ કન્યાઓ મુખ્ય ભુમિકાઓમાં હતાં. મહિલાઓના માનભંગ અને મર્યાદા વિશે વાત કરતી આ અત્યંત અસરકારક ફિલ્મનો 'નો મીન્સ નો' ડાયલોગ ખૂબ પ્રસિદ્ધ થયેલો. 'પિન્ક' પછી તાપસી 'રનિંગ શાદી' (ફ્લોપ), 'ધ ગાઝી અટેક' (વિષય સરસ પણ બોક્સઓફિસ પર કમાણી કંગાળ), 'જુડવા-ટુ' (ફિલ્મ હિટ પણ એમાં તાપસીનું કામ માત્ર શોભાના ગ્લેમરસ ગાઠિયા જેવું), 'દિલ જંગલી' (ફ્લોપ) તેમજ 'સૂરમા' અને 'મુલ્ક' (સુંદર વિષય પર બનેલી બન્ને સુંદર ફિલ્મો)માં દેખાઈ. પાંચ વર્ષમાં દસ ફિલ્મો કંઈ ઓછી ન કહેવાય, પણ કોણ જાણે કેમ તાપસી પર પ્રકાશનો જોરદાર શેરડો ક્યારેય ન પડ્યો. એની પેઢીની આલિયા-શ્રદ્ધા-પરિણીતીની માફક બોલિવૂડની ટોચની કમર્શિયલ મેઇનસ્ટ્રીમ હિરોઈનોના લિસ્ટમાં એનું નામ ક્યારેય ન મૂકાયું. એના ફરતે હાઇપ ક્યારેય પેદા ન થઈ.   યાદ રહે, દિલ્હીવાસી તાપસીની ફિલ્મી કરીઅરની શરૂઆત તો છેક 2010માં એક તેલુગુ ફિલ્મથી થઈ ચુકી હતી. તાપસી તેલુગુ ઉપરાંત તમિલ અને મલયાલમ ભાષામાં કેટલીય ફિલ્મો કરી ચુકી છે. એમાંની કેટલીય સુપરહિટ થઈ ચુકી છે, ઇવન નેશનલ અવોર્ડ્ઝ સુધ્ધાં જીતી ચુકી છે. ટૂંકમાં, એનો ફિલ્મી બાયોડેટા ખાસ્સો તગડો કહી શકાય એવો છે, પણ બાપડી કીર્તિમાન ક્યારેય થઈ શકી નહોતી. ખાસ કરીને હિન્દી ફિલ્મો જોતાં રાજ્યોમાં.   સદભાગ્યે 'મનમર્ઝિયાં'ને લીધે પરિસ્થિતિ પલટાઈ છે. એકાએક ઓડિયન્સ અને ઇન્ડસ્ટ્રી બન્નેને ભાન થયું છે કે ઓત્તારી! આપણી વચ્ચે આવી દમામદાર એક્ટ્રેસ હતી એની આપણને ખબર જ નહોતી! કંગના-પરિણિતી-આલિયા વગેરે ઇર્ષ્યાથી બળી મરે એવો દળદાર રોલ તાપસીને 'મનમર્ઝિયાં'માં મળ્યો છે. આગના ગોળા જેવી, મુંહફટ, ભારાડી, પોતાનું ધાર્યું કરતી અને છતાંય સંવેદનશીલ પંજાબણની ભુમિકામાં એણે એવો સોલિડ અને સહજ તેમજ અભિનય કર્યો છે કે ફિલ્મના બન્ને હીરો - વિકી કૌશલ અને અભિષેક બચ્ચન - એની સામે ઝાંખા પડી જાય છે. આવતાં વર્ષે બેસ્ટ એક્ટ્રેસ તરીકેના ઢગલાબંધ અવોર્ડ્ઝ તાપસી તાણી ન જાય તો જ નવાઈ પામવાનું. 'મનમર્ઝિયાં'નું અંતિમ બોક્સઓફિસ પરિણામ ગમે તે હોય, આ ફિલ્મે તાપસીને સૌથી તેજસ્વી ભ્રમણકક્ષામાં મૂકી દીધી છે એ તો નક્કી.   તાપસી મૂળ તો કમ્પ્યુટર એન્જિનીયર. દિલ્હીમાં રીતસર ચાર વર્ષનો ડિગ્રી કોર્સ કરીને એણે સોફ્ટવેર એન્જિનીયર તરીકે જોબ પણ કરી હતી. પછી ચેનલ વીની 'ગેટ ગોર્જિયસ' શો અને મિસ ઇન્ડિયા 2008 કોન્ટેસ્ટમાં ભાગ લીધો. ખૂબ બધી એડ્સમાં મોડલિંગ કર્યું. ધીમે ધીમે એને થયું કે મોડલ તરીકે તો હું ક્યારેય ફેમસ નહીં થઈ શકું. એક્ટિંગની એબીસીડીનો 'એ' પણ આવડતો નહોતો છતાંય એણે ફિલ્મોમાં ટ્રાય કરવાનું નક્કી કર્યું. સાઉથથી શરૂઆત કરી. એની ગાડી ચાલવા માંડી. આજની તારીખેય તાપસી દક્ષિણભાષી ફિલ્મોમાં સુપર એક્ટિવ છે.   તાપસી અસલી જિંદગીમાં 'મનમર્ઝિયાં'ની રુમી જેવી જ છે. વેલ, ઓલમોસ્ટ. તડ ને ફડ કરનારી. જે કંઈ હોય એ સીધું મોઢા પર જ સંભળાવી દેનારી. તાપસી પહેલી વાર અનુરાગ કશ્યપને મળેલી ત્યારે 'મનમર્ઝિયાં'ની લેખિકા કનિકા ઢિલ્લો એની સાથે હતી. તાપસીની પસંદગી હજુ થઈ નહોતી, પણ અનુરાગે એ જ વખતે કનિકાને કહી દીધેલુઃ આ જ રુમી છે. તાપસી સિવાય બીજા કોઈને આ રોલ અપાય જ નહીં!   'મનમર્ઝિયાં'ના સેટ પર તાપસી અને અનુરાગ વચ્ચે ક્યારેક એવાં યુદ્ધો થતાં કે એ જોઈને અભિષેક અને વિકી કૌશલને ટેન્શન થઈ જતું. એમને થાય કે અનુરાગ કશ્યપ કક્ષાના ડિરેક્ટર સાથે કોઈ આવી રીતે કેમ વાત કરી શકે? અનુરાગ કહ્યા કરતા કે આ છોકરી મારી કોઈ વાત માનતી કેમ નથી? તાપસી જીદ પકડીને બેસી રહે કે મારું કેરેક્ટર ફલાણું-ફલાણું વર્તન કરે જ શા માટે? જો મને પોતાને જ સમજાતું ન હોય તો હું એવો ભાવ કેવી રીતે મારા અભિનયમાં ઊપસાવી શકું? અનુરાગ અને તાપસી પહેલાં જોરદાર બાખડે ને થોડી વાર પછી બન્ને ચા પીતાં પીતાં મોબાઇલ પર ટેસથી એકસાથે ગેમ કરતાં હોય. જાણે કશું થયું જ નથી! તાપસી સ્પોન્ટેનિયસ એક્ટ્રેસ છે. ઝાઝાં રિહર્સલ્સ કરવામાં એ ખાસ માનતી નથી. કોઈ શોટના ત્રણ રિટેક થાય એટલે કે કહી દેઃ બસ, અબ મૈં ખર્ચ હો ગઈ. ઇસ સે જ્યાદા મેરે સે નહીં હોગા!   અનુરાગે તાપસી પન્નુ નામના આ હીરાને બરાબરનો ચમકાવી દીધો છે. બસ, હવે બોલિવૂડના બીજા જોહરીઓ એને આ ચમકને ઓર નિખારે એટલી જ વાર છે.

--
You received this message because you are subscribed to the Google Groups "Keep_Mailing" group.
To unsubscribe from this group and stop receiving emails from it, send an email to keep_mailing+unsubscribe@googlegroups.com.
To post to this group, send email to keep_mailing@googlegroups.com.
Visit this group at https://groups.google.com/group/keep_mailing.
To view this discussion on the web visit https://groups.google.com/d/msgid/keep_mailing/CAH3M5OvkVLEE8HJdeFnQbJ9REbnDUdb3u_HKHPzMo3%2BeFux2AA%40mail.gmail.com.
For more options, visit https://groups.google.com/d/optout.

[ ::: ♥Keep_Mailing♥ ::: ]™ સ્ત્રીને તમારામાં રસ પડે છે? (Gujarati)

Please use http://translate.google.com/ to translate this article to Language of your choice. સ્ત્રીને તમારામાં રસ પડે છે? વરણાગી રાજા-દિવ્યાશા દોશી છેલ્લા કેટલાક દિવસથી અનુપ જલોટાના પ્રેમ અને લગ્ન સંબંધી જોક સોશિયલ મીડિયામાં ફરી રહ્યા છે. તેમાં મોટાભાગના પુરુષોને ઈર્ષ્યા થઈ રહી હોય તેવું દેખાય છે. કોઈ બોલે કે ન બોલે પણ 65 વરસના અનુપ જલોટાના 29 વરસની યુવતી સાથેના પ્રેમ સંબંધોની વાત જાણીને દરેક પુરુષને એવું મનમાં થતું હશે કે એ લઈ ગયો અને હું રહી ગયો. કોઈએ કહ્યું પણ ખરું કે અનુપ જલોટા પ્રસિદ્ધ છે અને પૈસાદાર પણ છે એટલે તેને યુવાન સ્ત્રી મળી રહે. પણ પ્રિયંકા ચોપડાએ પોતાનાથી નાની ઉંમરના યુવાન સાથે સગાઈ કરી ત્યારેય અનેકનાં પેટમાં દુખ્યું હતું. સ્ત્રીઓને ખરેખર પુરુષોમાં શું જોઈતું હોય છે તે સવાલ દરેક પુરુષોને થતો હોય છે. પહેલી વાત તો સ્ત્રી ક્યારેય ફક્ત સેક્સ માટે સંબંધ બાંધતી નથી. સ્ત્રીને સેક્સની ઈચ્છા નથી હોતી એવું કહેવું નથી અહીં, પણ જો સ્ત્રી સેક્સ માટે સંબંધ બાંધતી હોય તો એ સંબંધ લાંબો ચાલતો નથી. આ વાત આજની સ્ત્રીની કરી રહી છું. પહેલાંના જમાનામાં અરેન્જ્ડ મેરેજ થતાં હતાં ત્યારે સ્ત્રીની કે પુરુષની મરજી પૂછવામાં આવતી નહોતી. જો કે આજે પણ મોટાભાગના માતાપિતા દીકરી કે દીકરાની પસંદ દિલથી અપનાવતા નથી. ખેર, એ એક જુદો જ ચર્ચાનો વિષય છે. આજે અહીં પ્રેમમાં સ્ત્રી શું ઈચ્છે છે અને સ્ત્રીને પુરુષમાં રસ કેમ પડે છે તેની વાત કરવી છે. સ્ત્રીને પ્રેમ કરી શકે તેવો પુરુષ ગમે છે. જેની સાથે કંટાળો ન આવે તેવો પુરુષ ગમે છે. અનુપ જલોટાનું કે નિકનું વ્યક્તિત્વ એવું હશે કે સ્ત્રીને રસ પડે. જે પુરુષ સાથે સેક્સની વાત કર્યા વિના દિવસ આખો કાઢી શકાય તેવા પુરુષ પ્રત્યે આજની આધુનિક, સ્વતંત્ર વિચાર ધરાવતી નારી સહજતાથી આકર્ષાય છે. સ્ત્રી અને પુરુષના સંબંધમાં ઉંમર એટલે જ નથી નડતી. તમે જ્યારે પ્રેમમાં હોવ છો તો એકબીજા સાથે કલાકો વાત કરતા પણ કંટાળો નથી આવતો. એકબીજાની કંપની ગમતી હોય છે. ફક્ત સેક્સ માટે આજની કોઈ આધુનિક નારી લાંબા ગાળાનો સંબંધ નહીં બાંધે. આપણી આસપાસ જોશો તો મોટાભાગના પુરુષો પાસે વાત કરવાના એવા કોઈ ખાસ વિષયો નથી હોતા. સ્ત્રીઓને કંટાળાજનક વાતો કરતા પુરુષોમાં રસ ઓછો પડે છે. પછી તે ગમે તે ઉંમરના કેમ ન હોય. ચાલીસ વરસથી મોટી ઉંમરના પતિપત્નીને સાથે ચાલતાં કે રેસ્ટોરન્ટમાં બેસેલા જુઓ તો મોટેભાગે તેઓ બીજી વ્યક્તિઓને જોતાં હોય. એકબીજા સાથે વાતમાં પરોવાયેલાં નહીં જોવા મળે. તેમાંય પતિ મોટેભાગે મોબાઈલ પર બિઝનેસની વાત કરતો હશે કે મેઇલ જોતો હશે. અને જો એવું યુગલ મળે કે જે એકબીજાને પ્રેમથી જોતું હોય કે હાથ પકડીને એકબીજામાં રમમાણ હોય, વાત કરતું હોય તો તે ચોક્કસ જ પતિપત્ની નહીં હોય. મને ખાતરી છે કે આટલું વાંચ્યા બાદ તમે કહેશો કે કેટલું બોર છે આ બધું. પણ એ જ પત્ની પોતાની બહેનપણીઓ સાથે ખિલખિલાટ હસતી હશે અને મજા કરી શકતી હશે. બોર પત્ની નથી હોતી, પણ પુરુષ હોય છે, કારણ કે મોટાભાગના પુરુષો એકાંગી કામ કરતાં હોય તેમની પાસે વાત કરવા માટે વિષયો નથી હોતા. પણ તો તમે કહેશો કે કેટલાય સારા એકટર, રાઈટર, ડાયરેકટર, શેફ, મ્યુઝિશયન પુરુષો હોય છે. સફળ પણ પુરુષો જ હોય છે. વાત સાચી છે. રચનાત્મક કાર્યમાં જોડાયેલ પુરુષો સિવાય બાકીનાની પાસે સ્ત્રીઓ સાથે વાત કરવાના કોઇ વિષયો નથી હોતા. તેમનું વિશ્ર્વ સિમીત દાયરામાં હોવાને કારણેય તેઓ સ્ત્રીઓ સાથે વાતચીત એટલે કે સંવાદ સાધી શકતા નથી. તેમને લાગે છે કે સ્ત્રીઓના વિષયો કંટાળાજનક હોય છે, હકીકતે તેઓ સ્ત્રીના વિશ્ર્વ સાથે તાદાત્મ્યતા સાધી શકતા નથી. સ્ત્રીઓને હસાવી શકતો, સતત ફ્લેટર કરી શકતો અને તેને સ્ત્રીત્વ અનુભવાવી શકે તેવા પુરુષ ઇન્ટરેસ્ટિંગ લાગે છે. સ્ત્રી પોતાની હોય કે પારકી તમે કંટાળાજનક વાતો કરશો તો સ્ત્રીને ક્યારેય તમારામાં રસ નહીં રહે. અનુપ જલોટા કલાકાર છે, નિક પણ રચનાત્મક અભિગમ ધરાવે છે. કલાકાર છે. એટલે શક્ય છે કે તેઓ કોઈપણ ઉંમરની સ્ત્રી સાથે સંવાદ સાધી શકતા હશે. ઈન્ટરેસ્ટિંગ વાતોથી સ્ત્રીને બહેલાવી શકતા હશે. કેમ્બ્રિઝ યુનિવર્સિટીના સાયકોપેથોલોજીના પ્રોફેસર સિમોન બેરોન કોહેને કરેલા સંશોધન પ્રમાણે સ્ત્રીનું મગજ સહાનુભૂતિ અને તાદાત્મ્યતાની અનુભૂતિઓ માટે તૈયાર હોય છે. જ્યારે પુરુષનું મગજ સમજ અને વ્યવસ્થાનું માળખું બનાવવા માટે ઘડાયું હોય છે. વળી તે કહે છે કે ઓટિઝમ ધરાવનાર વ્યક્તિમાં પણ પુરુષોના મગજ જેવી રચના હોય છે. સિસ્ટમ વધુ અને તાદાત્મ્યતા ઓછી. જો કે આ તારણ તેમણે ઓટિસ્ટિક બાળકોના સામાજિક વર્તનનો અભ્યાસ કર્યા બાદ તારવ્યું છે. જ્યોર્જ ટાઉન યુનિર્વસિટીના લિંગ્વિસ્ટિક ડિપાર્ટમેન્ટના ડેબરા ટેનને એક પુસ્તક લખ્યું છે. યુ જસ્ટ ડોન્ટ અન્ડરસ્ટેન્ડ મેન એન્ડ વિમેન ઇન ક્ધવર્સેશન. તેમાં એણે સ્ત્રી અને પુરુષના વાતચીતના ઉદાહરણો આપીને સ્ત્રી પુરુષની વિચારવાની શૈલી વિશે સમજાવે છે. ધારો કે સ્ત્રી પુરુષ કારમાં જઈ રહ્યા છે. સ્ત્રી પુરુષને કહે કે આપણે કોફી માટે ક્યાંક રોકાઈશું ? પુરુષ ના કહે છે. સ્ત્રી-પુરુષ સાથે વાતચીત કરવા માટે કોફી પીવાનો પ્રસ્તાવ મૂકે છે તો પુરુષને લાગે છે કે હા કે ના કહેવા માટેનો આ પ્રશ્ર્ન છે. તેઓ આગળ પુસ્તકમાં કહે છે કે પુરુષ માટે વાતચીત એ ટોળાંમાં કરવાની બાબત છે. એનાથી તમારી આસપાસ લોકો વીંટળાયેલા રહે. જ્યારે સ્ત્રી માટે વાતચીત એ સામી વ્યક્તિની નજીક જવા માટે કે ઇન્ટમસી કેળવવા માટે હોય છે. અમેરિકન ન્યુરોસાયકિઆટ્રીસ્ટ લૌન બ્રિઝેન્ડને કનેક્ટિંગ થ્રુ ટોકિંગ પુસ્તકમાં ખૂબ ડિટેઇલમાં લખ્યું છે. તેમણે લખ્યું છે કે સ્ત્રી જ્યારે વાતચીત કરતી હોય છે ત્યારે તેના મગજમાં આનંદના પોઇન્ટસ સક્રિય થાય છે. ડોપામાઈન અને ઓક્સિટોસીન નામના કેમિકલ એટલી બધી માત્રામાં સક્રિય થાય છે કે તેને આનંદના ફુવારા કહી શકાય. ઓર્ગેઝમના આનંદ બાદ આનો નંબર બીજો આવે. અને એટલે જ સ્ત્રીઓને વાત કરવામાંથીય આનંદ મળી રહેતો હોય છે. જ્યારે બાયોલોજીકલી પુરુષો વાતચીત કરવા માટે વાયર્ડ નથી હોતા. તે છતાં એ કેળવી શકાય છે. તેઓ પ્રયત્ન કરે છે પણ તે મોટેભાગે ઉપર છલ્લો જ હોય છે તો તે બાબત સ્ત્રીના ચકોર નિરિક્ષણ શક્તિથી છુપું નથી રહેતું. એટલે જો તમને એવું લાગતું હોય કે અનુપ જલોટા ખાટી ગયા છે તો ચોક્કસ જ તમને વાતચીત કરતા નથી આવડતી. આ કહીને તમારું અપમાન નથી કરતી પણ જો તમે ઈચ્છો છો કે સ્ત્રીઓને તમારામાં રસ પડે તો વાતચીતની કળા શીખો. સ્ત્રીઓને કંટાળો આવે એવી વાત ન કરો. સ્ત્રીને એના વખાણ સાંભળવા ગમે છે પણ એટલા બધા પણ નહીં કે તમે એ સિવાય કોઈ બીજી વાત જ ન કરી શકો. બુદ્ધિશાળી સ્ત્રીઓ જાણતી હોય છે કે તેઓ સ્ત્રી તરીકે આકર્ષક છે. અને સામા પુરુષને તેનામાં રસ પડે છે, પણ વાતચીત મિત્રતા સુધી પણ તો જ આગળ વધે છે જો એ પુરુષ રસપૂર્વક વાત કરી શકે. સ્ત્રીને કંટાળો આવતો હશે તો એ પુરુષની સાથે વાત કરવાનું ટાળશે. હા દરેક વ્યક્તિને બીજી વ્યક્તિમાં રસ પડે તેવું નથી હોતું એ વાત પણ ખરી જ. પુરુષો શરૂઆતમાં બોર નથી હોતા પણ સમય જતાં તેઓ બોર થઈ જતા હોય છે તેવુંય તારણ લૌને કાઢ્યું છે. આધુનિક દુનિયાનું જીવન બધે જ એકસરખું છે. એટલે તેમાં બોરડમ અને ચિંતાનું પ્રમાણ વધ્યું છે. તેની અસર પણ પુરુષ પર પડે છે. તેમાંય બે જાતના બોરડમ હોઇ શકે જે અહંમપ્રેરિત હોય છે. એક નકામા થઈ ગયાની લાગણી થવી. જે મિડલાઈફ ક્રાઇસીસ તરીકે જોવાય છે. બીજું મને કોઇની જરૂર નથી. આવી લાગણી પુરુષોને જ થતી હોય છે. પુરુષ એકસ્ટ્રિમ પર જીવનારો વ્યક્તિ છે એટલે તે યા તો એકદમ ઇન્ટરેસ્ટિંગ હોય છે અથવા એકદમ બોરિંગ હોય છે. જ્યારે સ્ત્રીઓ એવરેજ બોરિંગ હોઇ શકે. પુરુષો જ્યારે બોરિંગ નથી હોતા ત્યારે તેમની સાથે ખડખડાટ હસી શકાય છે. એ તો કબૂલવું જ રહ્યું કે તેઓ સ્ત્રીઓ કરતાં વધુ સારી રીતે સ્ટોરી કે જોક કહી શકે છે. સ્ત્રીઓનાં મનની વાત પણ પુરુષો ઘણી સારી રીતે કવિતા કે વાર્તામાં માંડી શકે છે. હિન્દી ફિલ્મનાં મોટાભાગનાં ગીતો પુરુષોએ જ લખ્યાં છે. જીવનમાંથી બોરડમ દૂર કરવા માટે તમને ગમતી તમને જેમાં રસ હોય તે કલા વિકસાવો. વાંચો ને વિચારો. તમારું આગવું વ્યક્તિત્વ વિકસાવો. બસ તમારી આસપાસ આવતી દરેક સ્ત્રીને તમારી સાથે વાત કરવામાં રસ પડશે. તમને તમારામાં રસ હોય તો દરેક ઉંમરે સતત નવું શીખવાનો આગ્રહ રાખો. કુંઠિતતા કોઈને ગમતી નથી. તમને પણ નહીં.

--
You received this message because you are subscribed to the Google Groups "Keep_Mailing" group.
To unsubscribe from this group and stop receiving emails from it, send an email to keep_mailing+unsubscribe@googlegroups.com.
To post to this group, send email to keep_mailing@googlegroups.com.
Visit this group at https://groups.google.com/group/keep_mailing.
To view this discussion on the web visit https://groups.google.com/d/msgid/keep_mailing/CAH3M5OsfmzGti9V49Ra9uaqzGwLoURpULU%3DvWc4qrt0ckMTXag%40mail.gmail.com.
For more options, visit https://groups.google.com/d/optout.

[ ::: ♥Keep_Mailing♥ ::: ]™ રાજુ: ધ સેવિયર (Gujarati)

Please use http://translate.google.com/ to translate this article to Language of your choice. રાજુ: ધ સેવિયર! વિશેષ-નિધિ ભટ્ટ જીવદયાથી વધુ કોઈ ઊંચો ધર્મ છે જ નહીં અને આ વાત જાણીએ તો આપણે બધા જ છીએ, પણ જ્યારે એનો અમલ કરવાનો વારો આવે છે ત્યારે? કદાચ ગણતરીના લોકો આ વાતને અમલમાં મૂકતા પણ હશે. કોઈ પણ વાતને સાંભળવી, વિચારવી અલગ વસ્તુ છે અને કદાચ આવું કરવું ખૂબ જ સહેલું પણ છે પણ વસ્તુને સમજીને વાસ્તવિક જીવનમાં અમલમાં મૂકવી એટલી જ અઘરી બાબત છે. આવું કરવા માટે મનોબળ મક્કમ હોવું જોઇએ. દુનિયામાં એવા ઘણા લોકો છે જેને આપણી મદદની જરૂર હોય છે. તેમ જ વિશ્ર્વભરમાં ચાલી રહેલી હિંસક પ્રવૃતિઓને લીધે મોટી સંખ્યામાં પશુ-પક્ષીઓ તેમ જ મનુષ્યો પીડાતા હોય છે. અમુક લોકોના મનમાં રામ વસેલો હોય છે તેથી તે આવા પીડિત લોકોને બચાવે છે. બિનસરકારી સંસ્થાઓના માધ્યમથી તેમની વ્હારે આવતાં હોય છે. જરૂરી નથી કે દર વખતે એ કોઈને કરેલી મદદ એ આર્થિક સ્વરૂપની જ હોય, મદદનું કોઈ સ્વરૂપ હોતું જ નથી. આજે આપણે વાત કરીશું આવી જ એક વ્યક્તિ નામે રાજેશ દામોદર કાચી વિશે. રાજેશ ભુર્જી પાંઉનો એક નાનકડો સ્ટોલ ચલાવીને પોતાનું ગુજરાન ચલાવે છે. જો તેના વ્યવસાય વિશે જાણીને તમે એવું વિચારી રહ્યા હોવ કે ભૂખ્યાજનોની ભૂખને સંતોષવાનુું કામ આ રાજેશ કરતો હશે તો તમે અહીં ભૂલ કરી રહ્યા છો. કોઈ પણ વ્યક્તિને થોડું જાણીને તેના વિશે મનગમતું આપણી સુવિધા પ્રમાણે અનુમાન બાંધી લેવાની મનોવૃત્તિ જ આપણા માટે મુશ્કેલીનું કારણ બને છે. વાત કરી રહ્યા છીએ એક એવા તારણહારની જેણે અત્યાર સુધીમાં નદીમાં તણાઈ રહેલાં 250થી વધુ લોકોના જીવ બચાવ્યા છે. આવો જોઈએ આખરે કઈ રીતે આ નાનકડાં સ્ટૉલ ધારકને 'લાઈફગાર્ડ' બનવાની પ્રેરણા મળી. રાજેશ દામોદર જૂના તોપખાના નજીક આવેલા શિવાજી નગરમાં ભુર્જી-પાંઉની એક નાનકડી દુકાન ચલાવી રહ્યો છે. જ્યારે તે 19 વર્ષનો હતો ત્યારે મુથા નદી નજીક આવેલા દેંગલે (દગડી) બ્રિજ પરથી આકસ્મિક રીતે એક છોકરીને નદીમાં પડતાં જોઇ અને ક્ષણભરમાં પોતાના જીવની પરવા કર્યા વગર નદીમાં છલાંગ લગાવીને છોકરીનો જીવ બચાવ્યો હતો. આ ઘટના વિશે રાજેશ ઉર્ફે રાજુએ કહ્યું હતું કે 'જ્યારે મેં એ છોકરીનો જીવ બચાવ્યો હતો ત્યારે તેનો પરિવારના સભ્યો ખાસ મને આભાર કહેવા માટે મારા ઘર સુધી આવ્યા હતાં. તેમની આંખોમાં જે ખુશી અને મારા માટે જે આર્શીવાદ હતાં એ જોઇને હું ગદગદ થઇ ગયો. હું તે સમયને ક્યારેય શબ્દોમાં વર્ણવી શકું તેમ નથી. બસ પછી શું? મે એ જ દિવસથી નક્કી કરી લીધું હતું કે હું આવી જ રીતે લોકોના જીવ બચાવતો રહીશ.' આ ઘટના બાદ રાજુએ અત્યાર સુધીમાં મુલા-મુથા નદીમાં આત્મહત્યા કરવા આવતા લોકો અને આકસ્મિક બનાવથી નદીમાં પડી જતાં લોકોનો બચાવ કરવાનો નિર્ણય લીધો હતો. આ નિર્ણય તેની માટે સરળ નહોતો, પણ તેનામાં માણસાઇ અને કરુણા હતી. લોકોને મુશ્કેલીમાં જોઇને તેને ખૂબ જ દુ:ખ થતું હતું. અત્યાર સુધીમાં તેણે આ નદીમાંથી 250 લોકોના જીવ તો બચાવ્યા, પણ તેની સાથે આકસ્મિક ઘટનાઓને કારણે મૃત્યુ પામેલાં 600 લોકોના શબને પણ બહાર કાઢ્યા હતાં. 49 વર્ષનો આ પુણેકર લોકોની મદદ પોતાના મનથી કરે છે. તે કોઇપણ બિનસરકારી સંસ્થા કે સરકારી કામ સાથે સંકળાયેલો નથી. એટલું જ નહીં જીવ બચાવવાને બદલે તે કોઇ રૂપિયાના ઇનામની લાલચ પણ રાખતો નથી. શિવાજી નગર પોલીસ સ્ટેશનના ઇન્સપેક્ટર મહેશ કુમાર સરતાપેએ આ રાજુના જીવન પર 'રાજુ ધ સેવિયર' નામની ડોક્યુમેન્ટ્રી બનાવી હતી. ત્યારબાદ રાજુ પુણે શહેરમાં તો ફેમસ થયો, પણ તેની સાથે હવે આખા મહારાષ્ટ્રમાં પણ તેના કારનામા ચર્ચાઇ રહ્યા છે. 15 શોર્ટ ફિલ્મ ફેસ્ટિવલમાં આ ડોક્યુમેન્ટ્રીને એવોર્ડ મળ્યો હતો. ત્યારબાદ રાજુ પુણેનો હીરો બની ગયો અને ઘણી જગ્યાએ તેના સન્માન સમારોહ પણ રાખવામાં આવે છે. જ્યારે પણ નદીમાં કોઇ લોકો ફસાયા હોય કે પછી સુસાઇડ કેસ હોય અને પીડિતને બચાવવાનો હોય તો પુણે પોલીસ મદદ માટે રાજુ પાસે પહેલા પહોંચે છે. આનાથી વધારે કેટલું માન જોઇએ એક વ્યક્તિને! રાજુ ફક્ત આવા લોકોને બચાવવાનું જ કામ નથી કરતો, પણ વિક્ટીમને તાત્કાલિક ધોરણે હૉસ્પિટલ લઇ જાય છે અને તેના પરિવારના સંપર્કમાં પણ રહે છે. આ કામની સાથે ભુર્જી-પાંઉનો ધંધો કરતો રાજુ કહે છે કે 'મારી દુકાન દંગલે બ્રિજની સામે જ છે. જ્યારે મને ખબર પડે છે કે નદીમાં કોઇ ફસાયું છે અથવા આત્મહત્યા કરવાની કોશિશ કરી રહ્યું છે તો મારી દુકાનને છોડીને તરત જ હું તેમને બચાવવા માટે ભાગું છું. મને નદીની નજીક એટલે કે ઓમકારેશ્ર્વર મંદિર, સંગમવાડી અને દેંગલે બ્રિજની નજીક રહેતા રહેવાસીઓ આ ઘટના અંગે ફોન કરીને અવગત કરે છે જેથી હું લોકોની મદદ કરી શકું છું. ઘણી વાર એવું પણ બને છે કે હું તેમને નદીના પાણીથી તણાતા તો બચાવીને હૉસ્પિટલ ભેગા તો કરું છું પણ ઘણા દિવસો સુધી તેમની હાલત ખૂબ જ ગંભીર હોય છે, પણ હું તેમના સ્વાસ્થ્યમાં સુધારણા થવાની રાહ જોઉં છું. આવું કરવાથી મારા મનને અત્યંત શાંતિ મળે છે.' 1997 અને 2004માં જ્યારે પુણે શહેરમાં ધોધમાર વરસાદને કારણે ખૂબ જ ખરાબ પરિસ્થિતિ સર્જાઇ હતી. નદીના સ્તરમાં નોંધપાત્ર વધારો થયો શહેરમાં પૂર જેવું વાતાવરણ હતું અને ઘણા લોકો તેમાં ફસાયેલા હતાં. રાજુએ રસ્તાના પાણીમાં તરીને ફસાયેલા લોકોની મદદ કરી હતી. ખાસ કરીને દિવ્યાંગ લોકો, વૃદ્ધો અને બાળકોને સુરક્ષિત જગ્યાએ લઇ જવા માટે ખૂબ જ મહેનત કરી હતી. રાજુની સૌથી મોટી ખાસિયત એ છે કે પાણીનું અંતર તેની શ્ર્વાસોચ્છવાસની પ્રક્રિયા પર જબરો ક્ધટ્રોલ છે. આ ઉપરાંત તેની પાસે સહનશક્તિનો પણ ભંડાર છે. સકારાત્મક વાત એ છે તેણે ક્યારેય દારૂ કે તંબાકુ જેવા હાનિકારિક તત્ત્વોનું સેવન કર્યું નથી. એટલું જ નહીં તે દરરોજ કવાયતની સાથે પાણીમાં તરીને પોતાની શક્તિ વધારે છે. રાજુના પરિવારની વાત કરીએ તો તે તેની પત્ની અને ત્રણ સંતાન બે દીકરા અને એક દીકરી સાથે રહે છે. રાજુના આ નેક કામમાં તેઓ ખૂબ જ સાથ આપે છે. પોતાના જીવની પરવા કર્યા વગર કોઇ અજાણી વ્યક્તિનો જીવ બચાવવો એ અત્યંત મુશ્કેલીભર્યું કામ છે. પાંચ વર્ષ પહેલાની વાતને તાજી કરતાં રાજુ તેનો એક કિસ્સો સંભળાવે છે કે 'મુથા નદીમાં શિવાજી બ્રિજ પરથી પડી ગયેલા 80 વર્ષની મહિલાનો જીવ બચાવતી વખતે તેણે મને એકદમ કસીને પકડ્યો હતો અને તેમને લઇને તરવા માટે મને ખૂબ જ મહેનત કરવી પડી હતી. એક વાર તો હું મુંઝવણમાં પડી ગયો કે મારે તેમને પાણીમાંથી બહાર કાઢવા કેમ? પણ 15 મીનિટની જહેમત બાદ મેં મારા મિશન પર વિજય મેળવ્યો.' અમુક મૃતદેહ કાઢતી વખતે અને રહસ્યમય રીતે થયેલા મૃત્યુ અંગેના કેસને ઉકેલવા માટે રાજુનો મહત્ત્વપૂર્ણ ફાળો રહ્યો છે. મૃતદેહ કાઢતી વખતના અનુભવને વાગોડળતાં રાજુ કહે છે કે 'જ્યારે હું કોઇ વ્યક્તિનો મૃતદેહ નદીમાંથી કાઢુ તેના થોડા દિવસો સુધી તો અન્નનો કોળિયો પણ ગળેથી નીચે ન ઉતરે, પણ મેં આ કામને છોડ્યું નહીં. મને બને તેટલા વધુ જીવન બચાવવા છે. હું પીડિતના પરિવારની વ્યથા સમજી શકું છું. મારા મિત્રો મારી ગણતરી પાગલોમાં કરે છે. તેમના હિસાબે મારે પરિવાર પર ફોકસ કરવું જોઇએ, પણ મારા મનને જે યોગ્ય લાગે છે તે જ હું કરું છું. બધાની અંદર એક હીરો હોય છે. બસ તેને ઓળખીને તે પાત્રને પણ બહાર લાવવાની જરૂર હોય છે, જે અમુક લોકોમાં જ હોય છે.'

--
You received this message because you are subscribed to the Google Groups "Keep_Mailing" group.
To unsubscribe from this group and stop receiving emails from it, send an email to keep_mailing+unsubscribe@googlegroups.com.
To post to this group, send email to keep_mailing@googlegroups.com.
Visit this group at https://groups.google.com/group/keep_mailing.
To view this discussion on the web visit https://groups.google.com/d/msgid/keep_mailing/CAH3M5Oso3HDWAjpznADxEjMXvuZn4LB-cMQ7wJau5nTq3En0GA%40mail.gmail.com.
For more options, visit https://groups.google.com/d/optout.

[ ::: ♥Keep_Mailing♥ ::: ]™ મૈં લોગોં સે કહ દૂંગા કે ઉસે ફુરસત નહીં મિલતી (Gujarati)

Please use http://translate.google.com/ to translate this article to Language of your choice. તુમ તાલ્લુક તોડને કા કહીં જિક્ર ના કરના ફરાઝ, મૈં લોગોં સે કહ દૂંગા કે ઉસે ફુરસત નહીં મિલતી! ડૉ. શરદ ઠાકર     વર્ષો પહેલાંની ઘટના. બપોરનો સમય હતો. મારા એક ડોક્ટર મિત્રનો ફોન આવ્યો, 'સાહેબ, પહેરેલાં કપડે આવી જાવને! એક પ્રોબ્લેમ ઊભો થયો છે. સમજાતું નથી આ પરિસ્થિતિમાં શું કરવું જોઈએ. તમે આવો તો, એક કરતાં બે ભલા!' મિત્રનું નામ ડો. દેસાઈ. એ પણ ગાયનેકોલોજિસ્ટ જ હતા. એમનું પ્રાઇવેટ નર્સિંગ હોમ હતું, હું ત્યારે એક જનરલ હોસ્પિટલમાં ફરજ બજાવતો હતો.  વિમાળા ચેકઅપ માટે ડો. દેસાઈ પાસે આવતી હતી. ડો. દેસાઈએ એક-બે વાર પૂછી લીધું હતું, 'તમારી આ પહેલી જ સુવાવડ છે, પિયરમાં જવાનું હશેને?'     ડો. દેસાઈના ફોનથી મને આશ્ચર્ય એટલા માટે થયું કે જો સર્જિકલ સ્કિલની વાત કરું તો એ પૂરેપૂરા સક્ષમ હતા અને ગમે તેવો અઘરો 'કેસ' પણ હેન્ડલ કરી શકે તેવા હતા, પણ વ્યવહારુ મામલે જરાક ઢીલા-પોચા ખરા.   હું માત્ર મિત્રભાવથી નીકળી પડ્યો. મારી ધારણા હતી કે દેસાઈના નર્સિંગ હોમમાં ગંભીર સ્થિતિમાં કોઈ ગર્ભવતી સ્ત્રી હશે, ચાળીસ-પચાસ સગાંઓ ઊભાં હશે, ગ્લુકોઝનો બાટલો કે લોહીની બોટલ ચડી રહી હશે. ડોક્ટર અને દર્દીનાં સ્વજનો વચ્ચે કોઈ મુદ્દે દલીલબાજી, મતભેદ કે ઝઘડો ચાલી રહ્યો હશે. (એ વખતે આજની જેમ દવાખાનામાં તોડફોડ કરવા જેવી ઘટનાઓ બનતી ન હતી.) પણ મારી ધારણા હતી કે હું મુખ્ય ઝાંપામાંથી પસાર થઈશ તે વખતે મારા કાનમાં ઘાંટાઘાટ અને ઉગ્ર ઝપાઝપીના અવાજો અથડાશે, પણ મારી ધારણા ખોટી પડી. ડો. દેસાઈના નર્સિંગ હોમમાં સન્નાટા જેવો માહોલ હતો. ટોળું તો હતું જ નહીં, એકાદ સગું પણ ક્યાંય દેખાતું ન હતું. હા, લેબર રૂમની દિશામાંથી પ્રસૂતાની ચીસ સંભળાતી હતી, જે તરત શમી જતી હતી. ડો. દેસાઈ કન્સલ્ટિંગ રૂમમાં બેઠા હતા. ભારે તણાવમાં હતા. ચહેરો વ્યગ્ર, આંખો ત્રસ્ત, માથાના વાળ ઊભા. 'હાશ! આવી ગયા તમે? પ્લીઝ, બેસો. ખૂબ સારું કર્યું તમે...' એનો તંગ ચહેરો મને જોઈને જરાક હળવો થયો. 'બોલો, શું પ્રોબ્લેમ છે?' મેં પૂછ્યું. જવાબમાં એણે આખી દાસ્તાન કહી દીધી. પેશન્ટનું નામ વિમળા. દેખાવમાં નેપાળ બાજુની હોય તેવી. કાળી નહીં, પણ ભીને વાન. ચહેરો ભરેલો, નમણો. નાક અને આંખો પરથી દેખાઈ આવે કે તે બહારના પ્રદેશની હોવી જોઈએ. ગુજરાતી બોલી શકે, પણ પૂર્વોતરના લોકો બોલતા હોય એવું. નવ-નવ મહિના સુધી એ ચેકઅપ માટે ડો. દેસાઈ પાસે આવતી રહી હતી. ડો. દેસાઈએ એક-બે વાર પૂછી લીધું હતું, 'તમારી આ પહેલી જ સુવાવડ છે, પિયરમાં જવાનું હશેને?' 'નાહીં! હમ ડિલિવરી ઇધર હી કરવાયેગા. હમ ઉધર નહીં જાયેગા.' વિમળાનો જવાબ હતો. ડો. દેસાઈની જગ્યાએ હું હોત તો જરાક ઊંડો ઊતર્યો હોત. ખણખોદ કરી હોત, પણ ન કરી. એ વાત કરી રહ્યા હતા ત્યારે આ મુદ્દો મેં મારા દિમાગમાં 'સેવ' કરી લીધો. મેં નક્કી કર્યું હતું કે જે વાત તર્કસંગત ન લાગે તેના પર અવશ્ય ધ્યાન આપવું જ. એમાં જ એ સમસ્યાનો ઉકેલ હોવો જોઈએ. વાત આગળ વધારું. એ નક્કી થઈ ગયું કે વિમળાની ડિલિવરી ડો. દેસાઈના હાથે જ થવાની છે. હવે તારીખ નજીક આવતી જતી હતી. ડો. દેસાઈને યાદ આવ્યું, એમણે પૂછી લીધું, 'વિમળાબહેન, હજુ સુધીમાં એક પણ વાર તમારા પતિ તમારી સાથે આવ્યા નથી. મોટા ભાગે તમે એકલાં જ આવો છો, ક્યારેક તમારી પડોશણને સાથે લઈને.' 'હમારા મરદ બિઝનેસ કરતા હૈ. વો હફતે મેં ચાર દિન બાહરગાંવ જાતા હૈ.', 'પણ બાકીના ત્રણ દિવસ તો એ અહીં રહેતા હશેને? તો એકાદ વાર એને સાથે લઈ આવો.' એ પછી પણ જ્યારે આવી ત્યારે વિમળા એકલી જ આવી. ડો. દેસાઈ બગડ્યા, 'વિમળાબહેન, આવું નહીં ચાલે. તમે જ્યારે ડિલીવરી માટે આવો ત્યારે તમારી સાથે કોઈ જવાબદાર વ્યક્તિ હોવી જ જોઈશે. પછી એ તમારા પતિ હોય, સાસુ-સસરા, દિયર-દેરાણી, જેઠ-જેઠાણી, ભાઈ કે બહેન કોઈ પણ હોય. તમે સાવ એકલાં ચાલ્યાં આવો તો નહીં ચાલે.', 'ઐશા ક્યૂં? ડિલિવરી હમારી કરવાની હૈ કિ દૂશરોં કી?', 'અરે! તમે સમજતાં કેમ નથી? આ જેવું તેવું કામ નથી. એક જીવની અંદરથી બીજા જીવને બહાર કાઢવાનો છે. નાકમાંથી શ્રીફળ કાઢવા જેવું અઘરું કામ છે! ગમે ત્યારે ગમે તે થઈ શકે છે. એ વખતે મારે પૂછવું કોને? તમારી સાથે આવેલી પડોશણને? પછી તમને કે તમારા બાળકને કંઈ થઈ ગયું તો બીજા દિવસે તમારા પતિદેવ આવીને મારું ગળું પકડે.', 'ઐશા નહીં હોગા, શા'બજી!' વિમળા આટલું બોલીને ગઈ. ખરેખર એવું જ બન્યું જેવું ડો. દેસાઈએ ધાર્યું હતું. નિર્ધારિત તારીખની ઉપર છ દિવસ ચડી ગયા એ પછી વિમળાને સુવાવડનું દર્દ ઊપડ્યું. મધરાતના સમયે વિમળાને લઈને એક પડોશણ આવી. ડો. દેસાઈનો પહેલો જ પ્રશ્ન, 'પેશન્ટના હસબન્ડ ક્યાં છે?' જવાબ પડોશણે આપ્યો, 'બહારગામ. બિઝનેસ ટૂર માટે.', 'એવું ન ચાલે. મેં વિમળાને સ્પષ્ટપણે કહ્યું હતું કે...', 'હા સર, પણ એમાં વિમળાનો કે એના વરનો વાંક નથી. તમે 8 તારીખ આપી હતી. સુરેશભાઈ ચોથી તારીખથી બિઝનેસને બાજુ પર મૂકીને ઘરમાં બેસી રહ્યા હતા, પણ દરદ ઊપડ્યું જ નહીં, તો એ શું કરે? એ કાલે બપોરે જ બહારગામ ચાલ્યા ગયા.' 'નહીં ચાલે. એમને ફોન કરો. પાછા બોલાવી લો.' ડો. દેસાઈએ કડકાઈ ધારણ કરી લીધી.  હું સાંભળી રહ્યો હતો. ડો. દેસાઈ મને વિમળાની દાસ્તાન સંભળાવી રહ્યા હતા. અહીં ફરી એકવાર મારા કાન સરવા થયા. માન્યું કે વિમળાના પતિ સુરેશને બિઝનેસ ટૂર પર જવું જ પડે એવું હશે, પણ તો પછી એનું એક પણ સગું કે વહાલું કેમ વિમળાની સાથે ન હતું? પિયર ભલે નેપાળ બાજુ હોય, પણ સુરેશ તો ગુજરાતનો જ હતો ને? યે પોઇન્ટ નોટ કિયા જાયે! વાત આગળ વધારું. મધરાતથી ડો. દેસાઈએ પ્રયત્નો શરૂ કર્યા. નોર્મલ ડિલિવરી થઈ જાય તે માટેના તમામ ઉપલબ્ધ ઉપાપો અેમણે અજમાવી લીધા. પંદર કલાક વીતી ગયા. ડિલિવરી ન થઈ. હવે ગર્ભાશયમાં બાળકની સ્થિતિ બગડવા માંડી હતી. એ અંદર જ ઝાડો કરી ગયું હતું. એવું ગંદું પાણી એનાં ફેફસાંમાં અને હોજરીમાં પ્રવેશી જાય તેવી પૂરી સંભાવના હતી. તાત્કાલિક સિઝેરિયન કરવાનો નિર્ણય લેવો પડે તેમ હતો. 'અહીં પ્રોબ્લેમ થયો છે, સાહેબ.' ડો. દેસાઈ હવે મુદ્દાની વાત પર આવ્યા, 'સિઝેરિયન મોટું અને જોખમી ઓપરેશન છે. વિમળાનું બ્લડપ્રેશર પણ વધારે છે. એને ડાયાબિટીસ પણ છે. આવી સ્થિતિમાં ઓપરેશન કરવાના સંમતિપત્રક પર સહી કરનારું કોઈ નથી.' 'એના પતિને જાણ કરી કે નહીં?' 'અરે મારા સાહેબ! પંદર ફોન કોલ્સ પડોશણે કર્યા, વીસ વિમળાએ કર્યા, એકવાર મેં પોતે સુરેશભાઈની સાથે વાત કરી, પણ એ માણસ તો એક જ જવાબ આપ્યા કરે છે.' 'શું?' મારા કાન ત્રીજીવાર ચમક્યા.  'એ અેમ કહે છે કે હું મારો બિઝનેસ છોડીને ત્યાં નહીં આવી શકું. મેં બાળકનો જીવ જોખમમાં છે એવું જણાવ્યું, તો એણે કીધું કે ભલે બાળકનું જે થવું હોય તે થાતું' આ વાત સાંભળીને મારા દિમાગમાં 'અજવાળું-અજવાળું' થઈ ગયું. એ દિવસોમાં હું શેરલોક હોમ્સની વાર્તાઓ ખૂબ વાંચતો હતો. 'સિમ્પલ, માય ડિયર વોટ્સન, સિમ્પલ! ઇટ ઇઝ નથિંગ બટ ગ્રે સેલ્સ ઓફ ધ બ્રેઇન!' આ મારું પ્રિય વાક્ય બની ગયું હતું. મારા મગજના 'ગ્રે' કોષોમાં ધમધમાટ શરૂ થઈ ગયો હતો.  મેં એક જ પ્રશ્ન પૂછ્યો, 'ડો. દેસાઈ, તમે સુરેશને એ જણાવ્યું કે વિમળાની જિંદગી પર પણ જોખમ છે?' 'હા, જણાવ્યું ને! તો એણે કીધું કે વાંધો નહીં. મેં તો એને તમારા હાથમાં સોંપી છે. તમે ઓપરેશન કરી નાખો. જો એને કંઈ થઈ જશે તો હું તમારો વાંક નહીં કાઢું. જેવી ઉપરવાળાની મરજી!' 'બધું સમજાઈ ગયું. ચાલો, ઊભા થાવ. આપણે દર્દીની સહી લઈને ઓપરેશન શરૂ કરી દઈએ. બીજા કોઈની સહીની જરૂર નથી.' મેં ડો. દેસાઈને ઊભા કર્યા. અેનેસ્થેટિસ્ટ આવ્યા એટલે ઓપરેશન શરૂ કર્યું. અમારાં બધાનાં નસીબ સારાં કે વિમળા બચી ગઈ અને એનો દીકરો પણ જીવી ગયો. સાંજના પાંચ વાગી ગયા હતા. ચાના કપ સાથે અમે રિલેક્સ થતા બેઠા હતા. ડો. દેસાઈએ પૂછ્યું, 'સર, મામલો શું હતો? મને સમજાવો.' 'સિમ્પલ, માય ડિયર ડો. દેસાઈ, વેરી સિમ્પલ! નેપાળની છોકરી. ગુજરાતનો પુરુષ. એનો અર્થ લવમેરજ. વિમળા પિયરમાં ન ગઈ એટલે લવમેરજવાળી વાત પાક્કી થઈ ગઈ. પિયરનો વિરોધ. હવે બીજી વાત. જો લવમેરેજ હોય તો સુરેશનો વિમળા તરફનો લવ કેમ દેખાતો નથી? એના માટે પત્ની વધુ મહત્ત્વની કે બિઝનેસ? એનો અર્થ કે ક્યાંક મોટી ગરબડ છે. સુરેશ દર અઠવાડિયે 4 દિવસ બહાર રહે છે. ક્યાં જાય છે? જો બિઝનેસ માટે જતો હોય તો વિમળાનાં કપડાં વગેરેમાં પૈસો કેમ દેખાતો નથી? એ તો સાવ લોઅર મિડલ ક્લાસની હોય તેવી દેખાય છે. આટલાથી જ સમજાઈ ગયું કે વિમળા એ સુરેશની ઉપપત્ની છે. એની અધિકૃત પત્ની બીજા શહેરમાં રહે છે. સુરેશ પણ ત્યાં જ રહે છે. માત્ર બે-ત્રણ દિવસ અહીં આવી જાય છે. સૌથી આખરી હિન્ટ ત્યારે મળી ગઈ, જ્યારે સુરેશે કહી દીધું કે બાળક મરે તો ભલે મરે! મતલબ કે એને ઓલરેડી બે-ત્રણ બાળકો છે જ. એ નથી ઇચ્છતો કે વિમળા ઉપરાંત એક વધારે સભ્યનો આર્થિક બોજો એને ઉઠાવવો પડે.' 'તમારી વાત હકીકત છે કે કલ્પના એ કેવી રીતે જાણી શકાય? ડો. દેસાઈએ શંકા વ્યક્ત કરી. હું ચા પૂરી કરીને જવા માટે ઊભો થયો, 'એ જાણવું હોય તો વિમળા હાજર છે. કાલે રાઉન્ડમાં એની તબિયતના સમાચાર પૂછ્યા પછી પૂછી લેજો. એ બધું જાણે છે. કહી દેશે.'

--
You received this message because you are subscribed to the Google Groups "Keep_Mailing" group.
To unsubscribe from this group and stop receiving emails from it, send an email to keep_mailing+unsubscribe@googlegroups.com.
To post to this group, send email to keep_mailing@googlegroups.com.
Visit this group at https://groups.google.com/group/keep_mailing.
To view this discussion on the web visit https://groups.google.com/d/msgid/keep_mailing/CAH3M5Ot7fmqEmL_JVYQut5SP_JEu89mpTncxAPwAPCjUFbnVvw%40mail.gmail.com.
For more options, visit https://groups.google.com/d/optout.